کلبه چوبی

بلاخره مهر هم اومد و باز مدرسه ها شروع شد و موقع ترک نت رسید .

بچه ها تا دو سال دیگه خداحافظ همگی !

خوش باشین برای همتون روز های خوبی رو ارزو دارم

گاهـ ـی حجـ ـم ِ دلــــتنـگی هایـ ـم

آن قــَ ـــ ـدر زیـاد میشود

که دنیــــا

با تمام ِ وسعتش

برایـَم تنگ میشود ...

... دلتنــگـم...

دلتنـــــگ کسی کـــــه

گردش روزگــــارش به من که رسیــــد از

حرکـت ایستـاد...

دلتنگ کسی که دلتنگی هایم را ندید...

دلتنگ ِ خود َم...

خودی که مدتهــــ ــــ ــاست گم کـر د ه ام ...

گذشت دیگر آن زمان که فقط یک بار از دنیا می رفتیم

حالا یک بار از شهر می رویم

يه وقــــتایی که دلت گـرفته ؛
بغض داری ،
آروم نـیستی !
دلت بـــراش تـنگ شده ....
حـوصله ی هـیـچـکسو نـداری !
به یــاد لحظه ای بیفت کـه :
اون هــمه ی بی قـراری هــای تـو رو دیـــد؛
امــا ....
چـشمـاشـو بست و رفــت ... !!!

ﮔـﻮﺵ ﮐﻦ ﻟﻌﻨـﺘﯽ!.........
ﺍﻳﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻦﻣﯽ ﮐـﺸﻢ....
ﺩﺭﺩ ﺑـﯽ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻴـﺴﺖ....
ﺗـﺎﻭﺍﻥﺑﺎ ﺗﻮ ﺑـﻮﺩﻧﻪ

وضعیت خوبی ندارم...

مرا ببخش!

دستم از اشیا رد می شود،

رد می شود از تلفن...

فراموشت نکرده ام...

فقط کمی...

کمی مرده ام!!

زن جنس عجیـــــبی ست ..

چشم هایش را که می بنـــــدی ؛

دید دلــــش بیشتر میشود !

دلش را که میشــــکنی ؛

بـــــاران لطافت از چشم هایش سرازیــــــر،

انگـــــار درست شده تا روی عشــــق را کــــــم کند

بـعـضی وقـتـا بـایـد یـقـه ی احسـاســتـو بـگیـری

بـزنـی تـو گـوشــش بـا تـمـام قـدرت سرش داد بزنـی

بـگـی خـفـه شـو دیـگـه بـسـه !

تـا الـان هـر چـی کـشـیـدم هر چـقـدر سـوخـتم به خـاطــر تــو بــوده !

تو میگویی که میروی آنقدر همه ترکم کردند که دیگر تنهایی عادتم شده....

فقط برایت مینویسم که تنهایم گذاشتی قلبم سنگ تر شد...

آری تنهایی سنگ میکند چون اولین بار میگریی وبعد بهت زده خواهی شد از ترک کردنت

وبعد کم کم یاد میگیری سنگ باشی تا با ترک کردنت از هم نپاشی همچون قلبت

قول داده اَم...

گاهـــﮯ...

هَر اَز گاهـــﮯ...

فانـــوس یادَت را...

میاטּ ایـטּ کوچه ها بـﮯ چراغ و بـﮯ چلچلـﮧ، روشَـטּ کنَم

خیالـت راحـَــت! مَـטּ هَماטּ منـــَــم؛

هَنوز هَم دَر این شَبهاے بـﮯ خواب و بـﮯ خاطـــِره

میاטּ این کوچـﮧهاے تاریک پَرسـﮧ میزَنـَم

اَما بـﮧ هیچ سِتاره‌ے دیگـَرے سَلام نَخواهــَـم کَرد..

خیالَت راحَت !

دست می سوزد با سیگار

به خودت می آیی

یادت می آید دیگر نه کسی است که از پشت بغلت کند

نه دستی که شانه هایت را بگیرد

نه صدای که قشنگ تر از باد باشد

تنهایی یعنی این…!!!

در انتظار چیستی ؟

اینجا هنوز هم تاریک است

تو به ازدحام کدامین کوچه ی خوشبخت خواهی نگریست

وقتی دریچه مسدود است

در کوچه باد می اید

این ابتدای ویرانیست

ان روز هم که دست های تو ویران شد باد می امد

ستاره های عزیز

ستاره های مقوایی عزیز

وقتی در اسمان دروغ وزیدن میگیرد

دیگر چگونه میشود به سوره های رسولان سرشکسته پناه اورد؟

ما مثل مرده های هزاران ساله به هم میرسیم و انگه

خورشید بر تباهی اجساد ما قضاوت خواهد کرد

امروز فهمیدم ...

چقدر می تونم خودمو قبول داشته باشم

زندگی خیلی آسونتر از اینه که من تصورش رو می کردم

گذشته در گذشته در گذشته

فهمیدم که.........

فهمیدم که به خیلی ها بیشتر از لیاقتشون توجه کردم...

فهمیدم باید واسه خودم زندگی کنم..

فهمیدم که ...

که باید خیلی ها رو از متن زندگیم پاک کنم ...

که خیلی خدای خودمو فراموش کردم...

گاه یك سنجاقك

به تو دل می بندد

و تو هر روز سحر

می نشینی لب حوض

تا بیاید از راه

...از خم پیچك نیلوفرها

روی موهای سرت بنشیند

یا كه از قطره آب كف دستت بخورد

گاه یك سنجاقك

همه معنی یك زندگی است

هي لعنتی ...رفتن حق همه ي آدمهاست

فقط خواستم بداني اگر مانده بودي

شايد نوشته هايم رنگ غم نداشت!

مگر چند بار به دنیا آمده ایم ....

که این‌ همه می‌میریم ... !!!؟؟؟

گاهی فقط تو زندگی فقط خودتی و

چند تا دفترچه ی شعر و

انتظار نگاهی

که روی اون ها خیره بشه و

بعد بگه نگران نباش من هستم ...

یک جایی می رسد که آدم دست به خودکشـــی می زند،

نــه اینــکه یک تــیغ بردارد رگــش را بزنـــد...نــه!

قیـــد احســـاسش را مـــی زنـد.

اتشی بود و فسرد

رشته ای بود و گسست

دل چو از بند تو رست

جام جادویی اندوه شکست

امدم تا به تو اویزم

لیک دیدم که تو ان شاخه بی برگی

لیک دیدم که تو بر چهره ی امیدم

خنده مرگی

وه چی شیرین است

بر سر گور تو ای عشق نیاز الود

پای کوبیدن

وه چه شیرین است

از تو ای بوسه ی سوزنده مرگ اور

چشم پوشیدن

وه چه شیرین است

از تو بگسستن و به غیر تو پیوستن

در به روی غم دل بستن

که بهشت این جاست

به خدا سایه ابر و لب کشت این جاست

تو همان به که نیندیشی

به من و درد روان سوزم

که من از درد نیاسایم

که من از شعله نیفروزم

* فروغ فرخزاد *

اگر قرار باشه حسرتِ یک روز رو توی سالِ گذشته بخورم ،

حسرتِ اون روزی رو میخورم که تو پیشم بودی وو

بیشتر نگات نکردم

دستت رو کم گرفتم

کم خندیدم

و از تو نپرسیدم : می‌خوای یک کم بیشتر با هم بمونیم ؟؟

دلتنگم!

برای کسی که مدتهاست!

،بی آن که باشد

هـر لحـظه،

زنـدگی اش کـرده ام